Koncepcja RNAV (Area Navigation - polski termin nawigacja obszarowa jest, mam nadzieję, tymczasowy) pozwala statkom powietrznym nawigować wzdłuż linii łączących dowolne dwa punkty, bez konieczności przelotu nad pomocami radionawigacyjnymi, z zachowaniem właściwych tolerancji wyznaczania pozycji.
RNAV jest (w sporym uproszczeniu) zespołem systemów technicznych i metodą nawigacji, pozwalającą na ustalenie dowolnej trasy lotu w zasięgu działania pomocy radionawigacyjnych lub w granicach możliwości autonomicznych środków nawigacyjnych, ewentualnie kombinacji jednych i drugich. Pokładowe wyposażenie RNAV automatycznie wyznacza pozycję statku powietrznego, korzystając z danych pochodzących z dostępnych źródeł, oraz zapewnia prowadzenie wzdłuż wymaganej linii drogi. RNAV może zapewniać także informacje dodatkowe, takie jak kierunek i odległość od podanego punktu trasy. Systemy RNAV bazujące na rozbudowanych FMS samolotów komunikacyjnych mają mieć możliwość automatycznego powrotu na właściwą trasę z dowolnego punktu w zasięgu działania używanych środków nawigacyjnych. Mniej zaawansowane systemy mogą wymagać interwencji pilota.
Termin B-RNAV (Basic RNAV) określa wymaganą w przestrzeni dla lotów wg. RNAV zdolność do utrzymywania dokładności lotu po trasie plus-minus 5 NM przez 95% czasu lotu (RNP - Required Navigation Precision 5 NM).
Zdolność do utrzymania jakości nawigacji zależy nie tylko od dokładności i niezawodności pokładowych systemów nawigacyjnych, ale także od dostępności środków naziemnych i dokładności, z jaką ustalono ich współrzędne geograficzne (wymagane jest stosowanie układu odniesienia WGS-84).
Informacja nawigacyjna dla potrzeb B-RNAV może pochodzić z następujących systemów:
W roku 1990 ministrowie transportu państw ECAC ustalili, że od 1998r. obowiązuje wyposażenie w pokładowe urządzenia RNAV wszystkich statków powietrznych, operujących w przestrzeniach do takiej nawigacji wyznaczonych. Na razie terminy wyznaczenia przestrzeni dla nawigacji obszarowej są odraczane z najróżniejszych przyczyn.
Na obszarze państw ECAC zasadniczymi systemami do 2005 roku pozostaną DME, VOR/DME i GPS. Spodziewane jest dopuszczenie nawigacji wg. RVAV RNP-1 do standardowych procedur instrumentalnych SID i STAR (Dokument 9613 ICAO). Po roku 2005 dalsze losy VOR nie są pewne. Jego zadania prawdopodobnie zostaną przejęte przez DME.
Obecnie prowadzone są intensywne prace nad stworzeniem zintegrowanego satelitarnego systemu nawigacyjnego, zdolnego zastąpić wszystkie dotychczasowe systemy radionawigacyjne. System taki, określany jako GNSS ma w przyszłości pełnić rolę podstawowego środka nawigacji lotniczej.