Najpospolitsze błędy wynikające z konstrukcji busol to błąd zastoju i tzw. pociąganie cieczą. Zastój objawia się tym, że wychylony pływak nie "dociąga" dokładnie do kierunku południka magnetycznego.
Pociąganie cieczą występuje w czasie zakrętów; po wyprowadzeniu z zakrętu ciecz w busoli obraca się dalej wskutek bezwładności. Tarcie powoduje że ciecz pociąga za sobą pływak.

Sama zasada działania busoli powoduje podatność na odchylenia (dewiacje) wywołane działaniem pól magnetycznych. Pola te mogą być wytwarzane przez czynniki naturalne i sztuczne.
Czynniki naturalne to pole magnetyczne Ziemi i jego anomalie. Sztuczne natomiast są wywołane pracą urządzeń elektrycznych w samolocie i poza nim. I jedne i drugie powodują mniej lub bardziej trwałe namagnesowanie części stalowych konstrukcji.
Dewiacja stała, niezależna od kursu, wynika z niedokładności zamontowania busoli na samolocie i jego stałych pól magnetycznych. Jest ona najłatwiejsza do zniwelowania - po prostu obraca się korpus busoli.

Największy udział w ogólnych błędach wskazań ma dewiacja półokrężna, czyli taka której maksimum przypada co 180°, równe co do wartości lecz z preciwnym znakiem. Dewiację półokrężną można skompensować przez przy pomocy magnesów stałych, umieszczonych w korpusie busoli, albo przez zastosowanie odpowiedniego mechanizmu.
Dewiację ćwierćokrężną (z maksimum co 90°) można pomniejszyć tylko poprzez zastosowanie kompensatora mechanicznego.

Z dewiacją stałą łączą się dewiacje związane z przechyleniami (obrót wokół osi podłużnej) i pochyleniami (wokół osi poprzecznej) samolotu w locie. Własne pole magnetyczne samolotu nie działa tylko w płaszczyżnie poziomej - ma także składową pionową. Przy przechyleniach i pochyleniach w locie prostoliniowym pływak busoli stara się zachować położenie poziome względem powierzchni Ziemi - składowe pola magnetycznego samolotu zaczynają działać na pływak pod pewnym kątem i powodują jego obrót.
Praktyczne znaczenie ma właściwie tylko dewiacja pochyleniowa; raczej nie pokonuje się dłuższych odcinków lotu z przechyleniem bocznym, natomiast pochylenie występuje zawsze przy nabieraniu wysokości i przy schodzeniu. Dewiacja pochyleniowa osiąga maksymalne wartości na kursach magnetycznych 90° i 270°.

Zapytano mnie kiedyś jakie to ma znaczenie dla śmigłowca; przecież może on wznosić się i opadać pionowo. Otóż może, ale piloci robią tak tylko wtedy gdy to konieczne. Jeśli świgłowiec ma jakąś prędkość w płaszczyżnie poziomej jego kadłub pozostaje pochylony lub przechylony zgodnie z wektorem prędkości. A że może przemieszczać się we wszystkich kierunkach, dewiacja pochyleniowa lub przechyleniowa (albo obie na raz) oddziaływują na busolę przez cały czas.

W prawidłowo wykonanym zakręcie pływak busoli zachowuje kąt przechylenia względem kadłuba i składowa pionowa pola magnetycznego samolotu nie oddziaływuje na jego obrót. Natomiast zmienia się kąt między płaszczyzną pływaka a kierunkiem sił ziemskiego pola magnetycznego; powstaje tak zwany błąd północny busoli. Błąd północny, zwany też dewiacją zakrętową na półkuli pólnocnej powoduje odchylenie w stronę północnego bieguna magnetycznego. Osiąga maksymalną wartość na kursach 0° i 180°. Przy przekroczeniu pewnego kąta przechylenia może uniemożliwić prawidłowe określenie kąta zakrętu.

Dewiację stałą i półokrężna busoli określa się na Ziemi, przez porównanie jej wskazań ze znanymi kursami. Używa się do tego platformy kompensacyjnej.
W przypadku zwykłych busol magnetycznych dewiację minimalizuje się przeprowadzając kompensację dla ośmiu kursów magnetycznych - co 45°. Pozostałą dewiację, tzw dewiację końcową nanosi się na tabelkę dewiacji dla danej busoli (a właściwie dla konkretnej instalacji busoli w samolocie).
Niektóre dokładniejsze busole mają wkładki kompensacyjne pozwalające wprowadzić poprawkę wskazań na dewiację końcową.
Nowoczesne busole lotnicze są busolami odległościowymi albo żyromagnetycznymi, często używającymi indukcyjnych lub hallotronowych czujników pola magnetycznego. Są one zaopatrzone w kompensatory - mechaniczne, elektryczne lub elektroniczne urządzenia znoszące wpływ dewiacji. Sposób kalibracji takich busol jest uzależniony od ich konstrukcji. Naziemne sprawdzenie przeprowadza się dla minimum 24 kursów.