GPS jako główny system radionawigacyjny.
Wszelkie systemy i urządzenia techniczne w lotnictwie (ludzie zresztą też) muszą spełniać okreslone wymagania, czyli pewne standardy i procedury dopuszczenia do użytku. Urządzenia nawigacji satelitarnej, mające być podstawowym (uwaga: nie jedynym !) środkiem nawigacyjnym na długich trasach, muszą spełniać wymagania nie niższe, niż dla tradycyjnych systemów. Wymagania te są publikowane pod nazwą TSO (Technical Standards Order). Jako że jest w nich mowa o rzeczach, o których wielbiciele GPS ("po co ten cały chłam, kiedy jest GPS") usilnie starają się nie mieć pojęcia, warto je poczytać. Tu uwaga: jest to skrócona wersja fragmentu wymagań technicznych, dotyczącego nie tyle dokładności wyznaczania pozycji, ile niezawodności i zdolności do utrzymania ciągłości nawigacji. Nie traktujcie, proszę, poniższego tekstu jako źródła.
- Pokładowe urządzenie GPS musi być zdolne do samodzielnego wykrycia i eliminacji danych z satelity wysyłającego błędny sygnał. W tym celu urządzenia muszą używać algorytmu wykrycia i izolowania błędu (FDE - Fault Detection and Exclusion) oraz stosować monitorowanie spójności danych (RAIM - Receiver Autonomous Integrity Monitoring). Działania te nie mogą wymagać interwencji załogi.
- Urządzenia muszą posiadać zdolność wykrycia i eliminacji danych z satelity wykazującego błąd skoku pseudoodległości (nie wiem, czy tak brzmi polski odpowiednik "pseudorange step error", ale na tym on polega).
- Urządzenia muszą posiadać zdolność wykrycia i eliminacji danych z satelity, którego dane almanachu zawierają znacznik "unhealthy" (niezdrów, znacznik "health" w almanachu YUMA o wartości innej niż 000 oznacza że jego dane mogą być błędne). Czas eliminacji danych z takiego satelity nie może być dłuższy niż 5 minut.
- Jeżeli w wyniku awarii w obrębie segmentu satelitarnego nastąpi utrata ciągłości nawigacji, urządzenia muszą to zasygnalizować w sposób gwarantujący powiadomienie załogi.
- Pokładowe urządzenie GPS musi mieć możliwość podania spodziewanego zakresu błędu w milach morskich. (wartość ta jest wyliczana z rozbieżności wyników pomiaru i jest możliwa do uzyskania tylko przy odbiorze z pięciu lub więcej satelitów).
- Urządzenia muszą charakteryzować się jak największą niezawodnością nawigacyjną. Zestawy pokładowe powinny składać się z dwóch niezależnych kompletów GPS (to znaczy z niezależnymi urządzeniami peryferyjnymi, jak zasilacze, anteny, panele kontrolne itp.) o średnim czasie międzyawaryjnym (MTBF) nie mniejszym niż 1000 godzin każdy.
- Urządzenia muszą mieć możliwość wprowadzenia przed startem danych o ograniczeniach odbioru GPS (niesprawnych satelitach, stałych zakłóceniach itp.) i możliwych błędach na każdym z odcinków trasy.
Jacek Tomczak - Janowski.
14-Jan-1999